☰ Lewe Menu Prawe Menu ☰
Powiatowa Stacja Sanitarno Epidemiologiczna Nowe Miasto Lubawskie
Herb Powiatowa Stacja Sanitarno Epidemiologiczna Nowe Miasto Lubawskie

Poniedziałek 21.10.2019

zaawansowane

Choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego u dzieci

Programy edukacyjne prowadzone przez dział promocji zdrowia i oświaty zdrowotnej

Profilaktyka Zarażeń pasożytniczych przewodu pokarmowego u dzieci

CHOROBY PASOŻYTNICZE PRZEWODU POKARMOWEGO U DZIECI

Schorzenia wywołane przez pasożyty przewodu pokarmowego występują bardzo często u dzieci szczególnie wśród dzieci młodszych, które nie mają jeszcze dobrze utrwalonych nawyków higienicznych i przebywają w żłobkach, przedszkolach, domach dziecka, internatach.

W roku szkolnym 2002/2003 Stacje Sanitarno- Epidemiologiczne woj. warmińsko- mazurskiego przebadały 10% populacji dzieci siedmioletnich w kierunku zarażeń pasożytami przewodu pokarmowego. Pasożyty wykryto u co trzeciego dziecka.

Na naszym terenie do najczęściej występujących pasożytów przewodu pokarmowego u dzieci zalicza się owsiki.

W rozpoznaniu zakażeń pasożytniczych bardzo ważna rolę odgrywaja badania kału łącznie z wymazem okołoodbytowym. Aby badanie było miarodajne, ważne jest prawidłowe pobranie materiału do badań (zgodnie z podaną instrukcją).

Negatywny wynik pojedyńczego badania wcale nie musi oznaczać, ze dziecko nie ma pasożytów.
Jeżeli na podstawie badania kału i wymazu stwierdzi się obecność pasożytów w przewodzie pokarmowym, należy udać się z wynikiem badania do lekarza, aby zalecił przeprowadzenie prawidłowej kuracji.

INSTRUKCJA POBIERANIA PRÓBEK KAŁU I WYMAZÓW OKOŁOODBYTNICZYCH DO BADAŃ W KIERUNKU ZAKAŻEŃ PASOŻYTNICZYCH

  1. Kał łącznie z wymazem okołoodbytniczym powinien być dostarczony do laboratorium trzykrotnie, w nierównych odstępach czasu w ciągu 7-10 dni.
  2. Próbkę na kał i kopertę ze szkiełkiem wymazowym należy podpisać imieniem i nazwiskiem.
  3. Pobrać do probówki kał w ilości około połowy pojemnika, najlepiej z trzech różnych miejsc wydalonego stolca, wybierając kał luźny (śluzowaty, krwawy).
  4. Kał może być pobrany w przeddzień badania i przechowywany w lodówce (chłodnym miejscu).
  5. Wymaz okołoodbytniczy zawsze powinien być pobrany rano tuż po obudzeniu się, przed podmyciem: 
    1. należy oderwać celofan od szkiełka (nie do końca)
    2. trzymając jedną ręką szkiełko, lepką stronę paska celofanowego przykleić, jak najgłębiej, w okolicę otworu odbytowego
    3. pasek celofanowy przykleić rozprostowując z powrotem na szkiełko

OWSICA

Owsica jest bardzo rozpowszechnionym schorzeniem u dzieci. Wywołują ją owsiki – białe robaki o długości 3-12 mm. Do zarażenia dochodzi na skutek połknięcia mikroskopijnej wielkości jaj owsika. W jelicie cienkim z jaj wylegają się larwy, które po 2-4 tygodniach przekształcają się w dojrzałe pasożyty. Dorosłe owsiki bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego w jelicie grubym. Samce giną po zapłodnieniu samic, samice natomiast wędrują w pobliże otworu odbytowego. W czasie odpoczynku lub snu człowieka, składają jaja w fałdach odbytu. Jedna samica owsika składa średnio 10 000 jaj. Po 6-8 godz. od momentu złożenia, jaja stają się inwazyjne (zdolne do zakażenia kolejnego żywiciela). Pełzające w okolicy odbytu samice wywołują swędzenie. Dodatkowo potegowane jest ono przez wydzieliną przed owsiki lepką ciecz, ułatwiającą przyklejenie jaj do błony śluzowej i skóry. Swędzenie bywa tak dokuczliwe, ze nie pozwala dziecku zasnąć lub budzi je w nocy. Drapanie okolicy odbytu powoduje, że jaja owsika dostają się pod paznokcie lub przyklejają do rąk skóry. Za pośrednictwem rąk mogą być przeniesione bezpośrednio do ust, na produkty spożywcze lub różne przedmioty. Z okolicy odbytu zarażonego dziecka jaja mogą także trafić na bieliznę osobistą, pościel, na powierzchnię urządzeń w łazience, ubikacji itp. W środowisku zewnętrznym (np. w kurzu) w temp. Pokojowej jaja owsików nie tracą swoich właściwości zakaźnych przez 3-4 tygodnie. Za pośrednictwem kurzu do zarażenia może doj ść drogą inhalacyjną.

Objawy owsicy

  • utrata apetytu, bóle brzucha, nudności
  • luźne stolce, stany zapalne jelita grubego
  • pobudliwość, rozdrażnienie, zaburzenia snu
  • świąd okolicy odbytu, moczenie nocne
  • stany zapalne skóry- spowodowane drapaniem
  • świąd oraz stany zapalne sromu i pochwy- jeżeli w tych miejscach zostały złożone jaja
  • bóle głowy, ogólne poczucie zmęczenia.

Objawy owsicy mogą występować w różnych nasileniach. Zależy to od: intensywności zarażenia (liczby połkniętych jaj ), czasu trwania inwazji pasożytów i wrażliwości osoby zarażonej. Dolegliwości mogą się nasilić wskutek ciągłego samozarażania się.

Przepuszcza się, ze owsiki są przenosicielami pewnego gatunku pierwotniaków (Diantamaeba fragilis). Pierwotniaki te wywołują przewlekle, utrzymujące się bóle brzucha, okresowe biegunki- czasem nawet z krwią i śluzem.

W przypadku stwierdzenia owsicy u dziecka, leczeniem farmakologicznym obejmuje się także osoby z jego najbliższego otoczenia.

GIARDIOZA (LAMBLIOZA)

To choroba pasożytnicza przewodu pokarmowego wywoływana przez pierwotniaki z gatunku Giardia Intestinalis. Pierwotniaki żyją w jelicie cienkim człowieka (głównie w dwunastnicy), a także w drogach żółciowych, w pęcherzyku żółciowym i przewodach wyprowadzających z trzustki. Rozmnażają się przez podział podłużny

Obecność tych pasożytów w organizmie człowieka może objawiać się:

  • brakiem łaknienia, bólami brzucha, nudnościami, wzdęciami, wymiotami, nawracającymi biegunkami
  • bólami głowy, zmęczeniem, bezsennością
  • reakcjami uczuleniowymi z różnego rodzaju wysypką
  • stanami podgorączkowymi

Do zakażenia lambliami  dochodzi w wyniku połknięcia cyst.

GLISTNICA

Glista ludzka to robak żyjący w jelicie cienkim człowieka. Osiąga długość 20-40 cm. Wydzieliny i wydaliny glist oddziałują na człowieka alergizująco i toksycznie, co objawia się:

  • bólami brzucha, niestrawnością
  • mdłościami, wymiotami
  • biegunkami lub zaparciami 
  • zaburzeniami łaknienia
  • wysypkami, świądem skóry
  • bólami głowy, rozdrażnieniem
  • obrzękami twarzy i rąk

Obecność dużej liczby glist w jelicie może doprowadzić do jego niedrożności, wymagającej interwencji chirurgicznej.
Zdarza się, że glisty są usuwane z organizmu człowieka wraz z kałem lub z wymiocinami.

Do zarażenia kolejnego żywiciela dochodzi na skutek połknięcia jaj inwazyjnych (jaja zawierające larwę)
np. z zanieczyszczonym pokarmem.

 Aby zapobiec zakażeniom pasożytami należy przestrzegać następujących zasad:

  • obcinać paznokcie i czyscić paznokcie
  • myć ręce po wyjściu z ubikacji, przed jedzeniem i przed przygotowaniem posiłków
  • dokładnie myc warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • nie używać tego samego ręcznika wspólnie z innymi osobami; stosować 2 osobne ręczniki –jeden do rąk, drugi do reszty ciała
  • rano i wieczorem myć się pod natryskiem- szczególnie starannie obmywać okolice krocza i odbytu; umożliwia to usunięcie większości jaj złożonych przez owsiki
  • podmywać się po każdym wypróżnieniu
  • często zmieniać i prasować bieliznę osobista i pościelową ( wysoka temperatura niszczy jaja owsików)
  • utrzymać w nienagannej czystości łazienkę i ubikacje
  • dokładanie odkurzać pomieszczenie, myć zabawki
  • koty i psy okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci- nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów.
Wytworzył:
Krystyna Obrębska
Udostępnił:
Przemysław Nowak
(2010-12-08 10:34:33)
Ostatnio zmodyfikował:
Przemysław Nowak
(2011-01-04 10:19:51)
 
 
ilość odwiedzin: 280795

Biuletyn Informacji Publicznej wykorzystuje pliki cookies.

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

X